Vier redenen om …

Zin om je onder te dompelen in een sociaal avontuur? Doe zoals Maria, Fien en Kato uit het zesde jaar. Deze drie dames krijgen als opdracht om een minderheidsgroep te selecteren en voor hen een project te organiseren. Dit kadert binnen gedragswetenschappen in het laatste jaar. Voor dit prachtig initiatief kunnen ze zich richten tot drie categorieën: homoseksuelen, mentaal of fysiek beperkten. Ze besluiten te kiezen voor de laatste groep. Met de reden dat men vaak denkt dat deze mensen niet capabel zijn om sport te beoefenen, bewijzen de meisjes het tegendeel. Hun opzet: een training ‘rolstoelbasketbal’ bijwonen die ze samen met enkele klasgenoten hebben verwezenlijkt.

Lees verder “Vier redenen om …”

Haat is de ziekte, liefde het medicijn

Een paar weken geleden kreeg ik het volgende artikel onder mijn neus tijdens een leestest Frans: “Ma fille, mon fils est homo. Qu’est-ce que ça change?” Mijn vrienden uit een andere klas hadden mij al gewaarschuwd dat ik mij hoogstwaarschijnlijk kwaad zou gaan maken. Ik had mezelf echter voorgenomen mij niet op voorhand druk te maken, het is immers belangrijk dat homoseksualiteit geen taboe is. Dit dachten ook de leerkrachten Frans, die naar eigen zeggen de beste bedoelingen hadden: “We willen dat alle soorten relaties aan bod komen in onze lessen, niet alleen de ‘standaard’ heteroseksuele relatie.”

Lees verder “Haat is de ziekte, liefde het medicijn”

Als Bahador de mol niet is, dan moet Clark Peeters hem wel zijn

Noem jij jezelf ook wel eens een echte molfan en zeg je zoals velen na elke eliminatie: “ik wist ‘et hé”? Dan zal dit artikel je wellicht niet veel wijzer maken. Ik durf mijzelf met trots één der molloten te noemen en heb elke aflevering dit jaar al een keer of drie gekeken. Drie is namelijk een heilig getal en als iemand dit geheim kan ontrafelen is Hij het wel. Tijdens dat concentreren en noteren ben ik erin geslaagd enkele theorieën te fantaseren die ik met u deel zodat u zondagavond een zinnig antwoord kan geven op de onvermijdelijke vraag: “En wie denkt gij da de mol is?” Lees verder “Als Bahador de mol niet is, dan moet Clark Peeters hem wel zijn”

Leren op Sint-Rita = zes jaar lang kettingroken

‘s Ochtends fungeert de bel als schooldrummer. Hij geeft het startsein van Sint-Rita’s bekende soundtrack: Het getoeter van de gefrustreerde mobilisten doet dienst als basisbeat, afgewisseld met de plotse hoge noten van piepende remmen. Het voorbij zoeven van de auto’s lijkt wel een DJ die met de muziekplaat speelt. Deze beruchte symfonie heerst als een vorst over de discotheek, net zoals de auto over de baan. Onze longen knielen onderdanig voor hem. Om het in mensentaal te verkondigen: wij zijn de gepoepte leerlingen van die stroom uitlaatgassen.

Lees verder “Leren op Sint-Rita = zes jaar lang kettingroken”

Beste Bel, heeft u dan geen burn-out?

Heb je het al vernomen dat onze luide vriend Bel geen enkel dagje vrij heeft? Wat denk je ervan om voor zijn stipte, nauwgezette en luide stem hem een dagje verlof toe te schrijven? Ziekteverlof, een facultatieve vrije dag, een belbespreking, het maakt niet uit. Hij heeft wellicht net zoals jij ook nood aan een uitje in een Belvilla. Lees verder “Beste Bel, heeft u dan geen burn-out?”

Franchement, c’était hyper cool

Terwijl de meesten onder jullie nog  zwoegden en zweetten op school, vertrok ik met mijn seminarie sociaal uitwisselingsproject Frans op een vierdaagse naar het exotische Floreffe. In dat dorpje verbleven we in gastgezinnen die over het algemeen enorm goed voor ons zorgden. Overdag maakten we ons zoals alle andere vijfdejaars nuttig in sociale instellingen en dat allemaal in het Frans … Lees verder “Franchement, c’était hyper cool”

Mogen we ook eens ziek zijn?

De thermometer piept. Hij geeft 39°C aan. Verdorie. Je hebt koorts én een wiskundetest. Meteen breekt je het zweet uit. Alles bonst en gonst nog harder dan voorheen. Paniek welt op. Naar school gaan lijkt onzin, thuisblijven waanzin. Een test missen? Geen denken aan!

Een uur later zit je afgemat in de les. Jouw onophoudelijke hoest onderbreekt de leerkracht in zijn uitleg, die je toch amper verstaat met al die hoofdpijn. Voorzichtig schuif je nog wat verder van je buurman vandaan. De tijd lijkt eindeloos traag voorbij te kruipen. Nog drie uur en dan mag je eindelijk die test afleggen, als je erin slaagt je te concentreren tenminste. Je bedenkt dat je daarna misschien naar huis kan, al mis je dan wel enkele belangrijke lessen. Meteen maakt een nieuwe onrust zich van je meester. Dan toch nog maar een paar uur doorbijten.
Lees verder “Mogen we ook eens ziek zijn?”

‘k Vraag het aan Glenn

De leerlingen van het vijfde jaar interpreteren ‘goede week’ wel heel letterlijk. Ze zetten zich in afwachting van Pasen in,  in een sociale instelling, waar ze een handje helpen. Glenn is een gast van Primavera in Merksem. Hij wou altijd al eens in de krant staan.

In Primavera wordt er over de ‘patiënten’ niet gesproken als zieke of andere  mensen. Integendeel, in de ogen van de begeleiders zijn zij gasten. Zij behandelen hen dan ook niet als mensen met een verstandelijke beperking, maar eerder als personen zoals jij en ik. Lees verder “‘k Vraag het aan Glenn”

‘K vraag het aan Kulderzipken

In onze jongste jaren hebben we wellicht allemaal eens gekeken naar het prachtige programma Kulderzipken, waarin Michael Pas de hoofdrol speelt (en zo niet, dan moet je daar dringend verandering in brengen). Hij speelt een boerenjongen die in het paleis vanalles overhoop haalt, maar ook telkens met een innovatieve oplossing komt. Niet alleen de rol van Kulderzipken staat in zijn filmografie op Wikipedia, maar ook talloze andere zaken zoals Witse en Code 37. Toen onze Readactie hem op verplaatsing tegen het lijf liep, aarzelden wij niet om onze beruchte vragen aan deze adembenemende acteur te stellen.  

Lees verder “‘K vraag het aan Kulderzipken”