Technologie put menselijke basisvaardigheden uit

De mens staat aan de vooravond van een hedendaagse Big Bang. Matthew McAfee, prof die de evolutie van technologie en de impact ervan op de economie, het bedrijfsleven en de maatschappij bestudeert, stelde het volgende vast: ‘De technologische ontwikkeling zal de komende tien jaar van eenzelfde omvang zijn als die vanaf de prehistorie tot heden.’ Zo te zien weet de mensheid nog niet half waar ze aan begonnen is. Als u denkt dat de afgelopen decennia revolutionair waren, houdt u dan maar vast en wel héél stevig.

‘Artificiële intelligentie: reden tot paniek of goudmijn?’, zo luidt de titel van het opiniestuk door Jan Ronsse op de site Computable. In het artikel bespreekt de journalist de waarde van technologie in onze maatschappij op onder andere professioneel vlak. Vooral artificiële intelligentie (AI), apparatuur die in staat is tot op bepaalde hoogte zelfstandig te functioneren, behandelt hij uitvoerig. Het is een feit dat technologie op vele vlakken een ware goudmijn blijkt te zijn. Toch draait al deze vooruitgang soms niet zo positief uit. Met onverdeelde aandacht ergens aan werken wordt hoe langer hoe moeilijker, want het constante multitasken en die eindeloze prikkels eisen al je concentratie op. Creatief denken en omgaan met een probleem, blijkt ook een hele opgave te zijn. Wie zoekt zijn redding niet op Google na twee vergeefse overpeinzingen over hoe je die lastige vraag weer oplost. Wij mensen hebben hierdoor van onze sociale vaardigheden, concentratie en zelfstandigheid fossiele brandstoffen gemaakt. Als we op persoonlijk vlak zo licht met technologie blijven omgaan, zal onze voorraad in de toekomst zo goed als uitgeput zijn. Dan toch niet zo’n geweldige goudvondst, zo blijkt.  

De technologie in ons dagelijkse leven is dan wel niet zo baanbrekend als de beruchte AI, als wel heel erg intelligent. Ontelbaar kleine snufjes sluipen onopgemerkt onze wereld binnen met afhankelijkheid ervan tot gevolg. Bedenk maar eens hoe onbelangrijke dingen zoals de vele likes, een indicatie dat iemand je bericht gelezen heeft of de slimme reclame je steeds weer aanzetten om naar die telefoon te grijpen. Het zijn allemaal voorbeelden van hoe technologie – hier dan vaak sociale media – ons doen en laten beïnvloedt. Deze houding lijkt steeds meer op verslavingsgedrag. In plaats van eens op de pauzeknop te drukken, zetten we de constante digitale ruis vaak nog harder. Raar is dat niet, want daar is al die sociale media juist op voorzien.

Wist je dat…

  • de helft van de jongeren een digitaal toestel binnen de vijf minuten na ontwaken bekijkt.
  • 60% van de gebruikers zijn gsm ‘s nachts checkt.
  • één op drie Belgen op zijn telefoon zit terwijl hij praat of tijd spendeert met familie en vrienden.
  • 42% een smartphone gebruikt op straat, dertien procent zelfs terwijl ze oversteken.
  • 90% van de jongeren zijn mobiele telefoon meer dan honderd keer per dag opent.

Bovendien is die hele virtuele wereld helemaal niet zo oprecht. Langs alle kanten worden we overspoeld door de meest idyllische vakantiefoto’s en iedereen ziet er 24/7 opperbest uit. Probeer dat maar eens te evenaren. Dit lukt niet en daar krijgen we stress van. Dingen die we beleven, ervaren we continu vanuit de drang een leuke foto te kunnen posten. Heb je er één genomen, dan is er altijd wel iets dat beter kan. Zo’n kijk op onszelf en ons leven valt niet vol te houden, want die beruchte perfectie waar we allemaal zo wanhopig naar streven, blijkt jammer genoeg één grote illusie.

Moeten we technologie dan volledig verbannen? Neen, helemaal niet. Het is nu eenmaal een kenmerk van deze tijd en het maakt ons bestaan inderdaad vaak praktischer. Onze levenskwaliteit verbetert in vele opzichten en er wordt heel wat onnodige moeite bespaard. We kunnen efficiënt multitasken en ons leven verloopt sneller. Daar ligt echter het gevaar. Vaak gaan we té snel. Het is nu onze taak om ons bewuster te worden van onze levenswijze.

De technologie die we gebruiken en vooral willen gebruiken, moeten we op een gezonde en haalbare manier een plaats geven. We moeten opnieuw leren om gewoonweg te zijn in plaats van altijd te streven naar de snelste, de mooiste of de beste. Het zal anders niet lang meer duren vooraleer de hedendaagse mens de onophoudelijke aanvoer van stress, ontwikkeling en verwachting niet meer kan volgen, laat staan dragen. Zijn artikel over artificiële intelligentie sluit Jan Ronsse af met een algemene conclusie: ‘We moeten de goudmijn die technologie kan zijn daarom niet zien als vloek, maar omarmen als een zege.’ Een zege lijkt het op vele fronten zeker, maar het is er wel één die later op minstens evenveel vlakken kan terugslaan. Wanneer is trop trop? En kunnen we dan nog wel stoppen als we nu al nauwelijks zonder kunnen? Omarmen is dus niet onze grootste zorg, maar denk wel twee keer na over wat je in je armen sluit.

 


geschreven door

Clemence Van Ginneken

 

Een gedachte over “Technologie put menselijke basisvaardigheden uit

  1. Knap artikel. De cijfers zijn heel verontrustend.
    Een paar tips van een informatie-veelvraat en techneut om het vol te houden:
    – prikkels van elektronische toestellen af na 21 / 22u
    – niet checken voor het ontbijt
    – geen telefoon/laptop op slaapkamer wanneer je gaat slapen
    – notificaties, abonnementen op meldingen, nieuws, … zoveel mogelijk uit: kijk naar de info wanneer je tijd en zin heb, niet wanneer je telefoon vindt dat je dat moet doen.
    – beperk je tijd op pagina’s die geen natuurlijk “stopsignaal” hebben zélf (een boek heeft hoofdstukken, een pagina heeft een onderkant, een TV-programma eindigt -> dit zijn natuurlijke “eindes”) maar bijvoorbeeld een facebook-feed geeft je geen enkele reden om te stoppen met kijken.
    – geef jezelf de tijd om te dromen, te kijken naar de wolken, het vuur, het water, het gras en je gedachten ongestuurd de vrije loop te laten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.