Opinie: De kracht van onze stemmen

Racisme is een fenomeen dat al eeuwenlang bestaat en misschien nooit uit onze samenleving zal verdwijnen. Het komt in allerlei vormen voor: een Aziatische persoon voor “spleetoog” uitmaken,  een Arabier meteen aan terrorisme linken of iemand vermoorden omdat hij of zij een donkere huidskleur heeft. Jammer genoeg is dat laatste al even een trend in de Verenigde Staten: alleen in 2020 zijn er volgens The Washington Post 400 mensen van het leven beroofd door agenten, waarvan burgers met een andere huidskleur of etniciteit in verhouding dubbel zo vaak het slachtoffer zijn dan blanke burgers. Hoe meer ik over het onderwerp lees, hoe bozer ik word. Ik vind dat ik mijn stem moet laten horen over dit onrecht dat al jaren de Verenigde Staten terroriseert. Want uiteindelijk kan je de wereld pas veranderen als je bij jezelf begint. 

Na vele moorden die onopgemerkt voorbij gegaan zijn (ik denk aan Eric Garner, Bettie Jones en Breonna Taylor en nog veel anderen) was de moord op George Floyd afgelopen week de druppel die de emmer deed overlopen. In heel het land vinden er grote protesten en rellen plaats, die – met de nodige coronamaatregelen – door massa’s mensen bijgewoond worden. De Black Lives Matter-beweging die in 2013 opgericht is als reactie op het politiegeweld tegen Afro-Amerikanen, is tevreden dat er zoveel mensen nu in actie schieten. Velen zijn het beu dat politieagenten zomaar hun macht kunnen misbruiken voor hun racistische doeleinden en er ook nog mee wegkomen.

Natuurlijk betekent dit niet dat alle agenten slecht en racistisch zijn, want dat is zeker niet zo. Ze verdienen ontzettend veel respect voor hun job en daar moeten we logischerwijs dankbaar voor zijn. Er zijn zelfs ook politieagenten die aan de protesten deelnemen en hun ongenoegen over de huidige gebeurtenissen uiten. Onthoud dus dat dit geen kwestie is van agenten tegen burgers of blanke burgers tegen niet-blanke burgers. Dit is een duidelijke strijd tussen racisten en anti-racisten en als jongeren zijn we bijna moreel verplicht om hieraan deel te nemen.

Ondertussen krijgen de betogingen kritiek van onder andere president Donald Trump die dreigt om het leger in te zetten. Om de minderheidsgroepen opnieuw het zwijgen op te leggen? Het klopt dat er rellen hebben plaatsgevonden, maar dat was volgens mij wel ergens te verwachten. De frustratie en woede van de mensen zitten zo diep dat ze op één of andere manier hun boodschap moeten overbrengen. Daarnaast zijn er, opnieuw, veel agenten betrokken bij deze rellen. Meer nog, er zijn agenten die zelf de betogers aanvallen en geweld initiëren, maar dat heeft Trump natuurlijk niet gezien.

Ondanks dat de protesten ietwat gewelddadig zijn en massa-evenementen in deze coronatijden uit den boze zijn, denk ik dat het niet meer dan logisch is dat de burgers opkomen voor een basisrecht. Het feit dat ze hier nog om moeten betogen is eigenlijk schandalig. De mensen die dus alleen focussen op de rellen en de schade, missen volgens mij de essentie. Betogen is misschien niet de meest vreedzame manier, maar het is er wel één waar ik begrip voor kan opbrengen. 

VRT-correspondent Björn Soenens vreest wel dat deze actie net zoals vele voorgaande een beetje zal uitdoven en er uiteindelijk niets zal veranderen. Ik ben het deels met hem eens: het klopt inderdaad dat betogingen en rellen niets zullen veranderen aan de situatie an sich. Wat dat wel zal doen is de samenhorigheid bevorderen, de vereniging van miljoenen mensen met één gemeenschappelijk doel.  Als mensen massaal hun verontwaardiging uitdrukken over dit tragische incident, zal er misschien eens twee keer nagedacht worden voor men een moord pleegt op een  zwarte man. Ook zou er druk uitgeoefend moeten worden door politici. Zij moeten van zich laten horen, en niet enkel op Twitter, maar vooral in het Congres. Ook lokaal ben ik van mening dat de bestuurders harder mogen optreden tegen racisme en gepaste  straffen uitdelen.

Over straffen gesproken, de moordenaar van George Floyd is inmiddels aangeklaagd  voor “third degree murder”, wat concreet betekent dat hij aangeklaagd wordt voor een lichtere vorm van doodslag. Hij zou dus niet de intentie gehad hebben om de man te vermoorden. Alsof het een toevallig ongeluk was. Het zijn dingen zoals deze die mijn bloed doen koken: de man had genoeg kansen om zijn been weg te halen zodat Floyd op zijn minst kon ademen, maar dat deed hij niet. Toch beschouwt het rechtssysteem het als ‘een lichte vorm van doodslag’. Op dat vlak kan ik Soenens wel volgen, want er moeten structureel veel dingen veranderen voordat er gerechtigheid is voor de zwarte bevolking in Amerika. 

De vraag die jullie nu wellicht zullen stellen is: ‘Waarom is dit relevant voor ons, middelbare scholieren in België, zowat 7500 kilometer van Amerika?’ Omdat deze gebeurtenissen evengoed hier kunnen plaatsvinden. Racisme blijft evolueren als niemand het halt toeroept.  Het kan beginnen met racistische moppen, scheldwoorden of misschien zelfs bedreigingen. Als daar niet op gereageerd wordt, is het niet meer dan logisch dat racisten verder gaan in hun misselijkmakende missie. Uiteindelijk werd er dus gemoord en in eerste instantie was er niemand die er wat van zei. Zonder al te pessimistisch te zijn, wil ik gewoon waarschuwen voor dit patroon omdat dit evengoed bij ons kan gebeuren. Zeg dus iets als je een racistische mop of opmerking hoort, want misschien raakt het jou niet, maar iemand anders dan weer wel. We moeten racisme meteen bestrijden en niet laten sudderen tot het voor drama’s zorgt zoals in Minneapolis.

Genoeg is genoeg. Vanaf nu zal er niet meer naar gerechtigheid gevraagd worden. Gerechtigheid zal geëist worden. 

 

Als je zelf slachtoffer bent geweest van racisme of er getuige van was, meld dit dan meteen aan iemand: de school, UNIA of de politie. Laat het niet ongestraft, want nogmaals: racisme bestrijden we aan de wortels!

Wil je zelf de Amerikaanse burgers helpen? Ga dan zeker naar Justice for George Floyd en teken de petitie! Delen mag altijd, alle beetjes helpen.


Geschreven door

Noure Akki

2 gedachtes over “Opinie: De kracht van onze stemmen

  1. De nagel op de kop, Noure! Knap gedaan. Niemand mag nog zwijgen: reageer, niet alleen als slachtoffer, maar zeker ook als toevallige getuige!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.